Władysław Gdula

Urodzony w Nienadówce w 1880 roku w rodzinie nauczyciela. Władysław Gdula poświęcił swe życie zawodowe nauczycielstwu. Jako nauczyciel i kierownik szkoły przepracował w zawodzie 35 lat. Nie był zwykłym nauczycielem, lecz nowatorem w trudnej sztuce nauczania „nie tylko do użytków popisowych przy wizytacyi". Świadczą o tym liczne jego publikacje w „Czasopiśmie Pedagogicznym" na temat metod nauczania w szkołach wiejskich i wprowadzania nowych rozwiązań w nauce pisane z niezwykłą wyobraźnią i barwnym językiem. W tym czasie znajomość z hrabią Romanem Scipio del Campo, właścicielem dóbr w Łopuszce Wielkiej zaowocowała odkryciem u siebie pasji malarskiej, której oddawał się zarówno w czasie gdy był nauczycielem, jaki i po przejściu na emeryturę.

Swoje obrazy prezentował na zbiorowych wystawach w Towarzystwie Sztuk Pięknych w Krakowie (1925, 1936) oraz w Salonie Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie (1929). Po przyjeździe z rodziną w 1932 r. do Brzeżanki i później zamieszkaniu w 1936 r. w Strzyżowie malował martwe natury, portrety i nade wszystko pejzaże Strzyżowa i jego okolic. Zmarł w Strzyżowie 19 lipca 1956 roku i został pochowany na cmentarzu „Na Krzywuli".

Po 20 latach od jego śmierci Towarzystwo Miłośników Ziemi Strzyżowskiej w Strzyżowie zorganizowało pierwszą indywidualną wystawę malarstwa, na której zgromadzono 77 obrazów. Wystawę jego obrazów zorganizowało także Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych im. Władysława Gduli w Strzyżowie, na inaugurację swojej działalności w roku 2003. Zaprezentowano wówczas 32 prace.

Władysław Gdula to wyjątkowa i skomplikowana postać, której przyszło przeżyć czas zaborów, obie wojny światowe, powstanie II Rzeczypospolitej i początki komunizmu w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. W pamięci mieszkańców Brzeżanki i Strzyżowa, gdzie mieszkał blisko ćwierć wieku, pozostanie nie tylko jako ubogi, emerytowany nauczyciel, ale także jako wielce utalentowany malarz, wnikliwy obserwator przyrody i ludzi.